صبح صالح ( مترجم : رحيمى نيا )
64
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى )
( 752 ) مُهْطِعِينَ : شتابان ، شتاب كنندگان . ( 753 ) رَعِيلًا صُمُوتاً : گروهى ساكت و خاموش « الرّعيل » به گروهى اندك از اسبان گفته مىشود . ( 754 ) يَنْفُذُهُمُ الْبَصَرُ : ديد الهى به همه آنها احاطه دارد و نافذ است . ( 755 ) لَبُوسُ : پوشاك ، لباس . ( 755 ) الاسْتِكَانَة : خضوع . ( 756 ) الضَرَع : ضعف ، ناتوانى . ( 757 ) هَوَتِ الافْئِدَةُ : دلها ( از آرزوى نجات ) خالى گشت . ( 758 ) كاظِمَةٌ : ساكن ، آرام . ( 759 ) مُهَيْمِنَة : آهسته . ( 760 ) الْجَمَ الْعَرَقُ : عرق دهان را پر كرد ، بطوريكه مانع از سخن گفتن شد . ( 761 ) الشّفَقْ : ترس ، خوف . ( 762 ) ارْعِدَتْ : لرزيد ، به لرزه افتاد . ( 763 ) زَبْرَةُ الدَّعِى : صداى بلند و فرياد تند دعوت كننده « زبرة » در مواردى به كار مىرود كه سخن گوينده آميخته با نوعى زجر و طرد باشد . ( 764 ) فَصْلُ الْخِطَابِ : جدا كردن حق از باطل . ( 765 ) مُقايَضَةُ الْجَزَاء : مقابله جزاء خير ، بخير و شر ، بشر . ( 766 ) النَّكال : عذاب . ( 767 ) مَرْبُوبُونَ : مملوكان . ( 767 ) اقْتِسَار : غلبه و قهر . ( 768 ) الاحْتِضَار : حاضر شدن ( ملائكه براى قبض روح ) . ( 769 ) الاجْدَاث : جمع « جدث » ، قبرها . ( 769 ) مُضَمَّنُونَ الاجْدَاثَ : قرار داده شده در درون گورها . ( 770 ) الرُّفَات : خرد شده « رفته » : آن را شكست و خرد كرد . ( 771 ) مَدِينُونَ : جزا داده شدگان ، « دين » يعنى جزا چنان كه خداوند فرموده است « « مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ » » . ( 772 ) مُمَيِّزُونَ حِسَاباً : هر كسى جداگانه بر اساس عملش مورد حساب قرار مىگيرد همانطور كه قرآن فرموده است : ( 772 ) « وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » * . ( 773 ) الْمَنْهَجْ : راه روشن . ( 774 ) الْمُسْتَعْتِبْ : خواستار خشنودى ، كسى كه رضايت ناراضى را جلب كند . ( 775 ) السُّدَف : جمع « سدفة » ، ظلمات ،